Για όλα κάποια στιγμή φτάνει το τέλος.
Έτσι λοιπόν, φαίνεται ολοένα και περισσότερο πως ο ιστορικός κύκλος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει κλείσει.
Η παράταξη που από τα ισχνά ποσοστά τού «μπαίνω δεν μπαίνω στη Βουλή» για χρόνια, έφτασε επί των ημερών του Αλέξη Τσίπρα να κερδίσει τις εκλογές και να κυβερνήσει.
Έκτοτε η πορεία ήταν φθίνουσα, με αποτέλεσμα όσα όλοι γνωρίζουμε, ως την παραίτηση του ιστορικού αρχηγού και την περιδίνηση της παράταξης με απανωτές διασπάσεις.
Ο Αλέξης Τσίπρας ξεκινάει από την αρχή, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για τα λάθη του και επιλέγοντας τον δύσκολο δρόμο της ίδρυσης νέου κόμματος.
Το στοίχημα φαίνεται πως το κερδίζει, μιας και η ΕΛ.Α.Σ κατακλύζεται από νέα μέλη, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και επισήμως υποστηρίζει τον πρώην πρωθυπουργό, κάτι πρωτόγνωρο στα πολιτικά δρώμενα.
Πλέον, φανατικοί υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ μένουν μόνον όσοι αποτελούν τους «κομμένους» από τον Τσίπρα.
Πρόσωπα που με τη στάση τους τον δυσκόλεψαν αρκετά, χαράσσοντας προσωπική στρατηγική και ατζέντα, όταν ο ίδιος προσπαθούσε να σταθεροποιήσει τον ΣΥΡΙΖΑ ως μεγάλο κόμμα.
Συγκεκριμένα ο Παύλος Πολάκης, από στενός συνεργάτης του, στέκεται σήμερα απέναντί του, κατηγορώντας τον για την αποτυχημένη αντιπολιτευτική στρατηγική της περιόδου 2019-2023.
Ο Πολάκης νιώθει ισχυρός, ενώ η αλήθεια φαίνεται… Χωρίς τον Αλέξη, πιθανώς τον αψύ Σφακιανό να τον ήξεραν μέχρι τα Φαλάσαρνα (στην καλύτερη περίπτωση) και ποτέ να μην είχε την πραγματικά αλαζονική συμπεριφορά τού σήμερα.
Επιμένει να αρνείται πως είναι επιλογή πολιτική για την επόμενη μέρα ο Τσίπρας να πορευτεί χωρίς τα λόγια τα μεγάλα και τα προσβλητικά…
Και αν μου πείτε πως ο Παύλος έχει δίκαιο, θα σας πω πως, ακόμη και τότε, είναι απλώς ένας κακός συνήγορος της αλήθειας.
Σύντομα το τέλος του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι γεγονός και όσοι συμμετέχουν σε αυτό το τέλος βαδίζοντας τον δρόμο της πολιτικής απαξίωσης και λήθης, θα πρέπει να σκεφτούν τα λάθη τους…
Μα κυρίως να σκεφτούν πως, ακόμη και αν το μπόι τους είναι μεγάλο, το πολιτικό ανάστημα θέλει δουλειά πολλή και όχι χυδαίο και απόλυτο τρόπο.
Δυστυχώς, στο τέλος αυτής της ιστορίας, ο Πολάκης θα μας θυμίζει πως η αχαριστία και η εντύπωση της ψευδαίσθησης πολιτικού προσωπικού μεγαλείου τιμωρούν και αφανίζουν.
Ίσως τελικά η επιστροφή στα Σφακιά να είναι το καλύτερο για όλους…
