Τα νέα για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό δεν είναι καλά, ειδικά για τους αγρότες, την περιφέρεια και κατά συνέπεια τη ζωή στην ύπαιθρο. Μεγάλες χώρες της Ένωσης… που αποτελούν και τους βασικούς αιμοδότες του προϋπολογισμού της, με επιστολή προς την Κομισιόν, φαίνεται ότι ξεκαθάρισαν πως δεν θα στηρίξουν το νέο προϋπολογισμό, εάν δεν περικοπούν εκατοντάδες δισ. ευρώ (!) από τις παραδοσιακές, όπως τις χαρακτηρίζουν, πολιτικές της περιφερειακής και αγροτικής ανάπτυξης και να κατευθυνθούν προς την άμυνα και τις καινοτόμες επιχειρήσεις και περιοχές.
Κάτι δηλαδή σαν να ήλθε η ώρα του λογαριασμού για κλάδους όπως η γεωργία και η κτηνοτροφία, αλλά και περιοχές που δεν μπορούν να ξεφύγουν από τον φαύλο κύκλο της φτώχειας και της (σχετικής) υπανάπτυξης. Υπό μια οπτική, αυτό κάποτε θα γινόταν νομοτελειακά, όλα έχουν ένα τέλος…
Εάν θέλουμε να δούμε τις εξελίξεις χωρίς παρωπίδες, επί πολλά πολλά χρόνια, αγρότες λάμβαναν κάθε τέλος του έτους ένα σημαντικό βοήθημα, τις γνωστές επιδοτήσεις, για να παραμείνουν στα χωριά τους και να μη μετακινηθούν στις πόλεις, αυτή είναι η αλήθεια. Τώρα όμως οι πόλεις, υπό την πίεση του δημογραφικού, μάλλον τους χρειάζονται, άρα γιατί να συνεχίζουμε να τους επιδοτούμε;
Τα περί διατροφικής ασφάλειας, προστασίας του περιβάλλοντος και άλλων σχετικών αφηγημάτων είναι τα απαραίτητα συμπληρώματα που λέγονται για να μη κακοκαρδίσουν κάποιους. Το διεθνές εμπόριο τροφίμων είναι εξαιρετικά εκτεταμένο, ισχυρό και ανθεκτικό, όπως έδειξαν και απέδειξαν οι πρόσφατες κρίσεις με πολέμους, αποκλεισμούς σημαντικών εμπορικών δρόμων, ζωονόσους, κλιματικές καταστροφές.
Πουθενά στην Ευρώπη, το καθημερινό πιάτο δεν έμεινε άδειο, αυτή είναι η αλήθεια. Μπορεί οι τιμές να ήταν αυξημένες, αλλά επάρκεια υπήρχε πάντοτε.
Θα τρώμε περισσότερα εισαγόμενα για να εξοικονομήσουμε χρήματα
Με τις θορυβώδεις και πολυσυζητημένες συμφωνίες της ΕΕ, φαίνεται ότι το εξωτερικό εμπόριο διατροφικών προϊόντων θα παίξει τα επόμενα χρόνια σημαντικότερο ρόλο στην διατροφική ασφάλεια της περιοχής. Οι χώρες Mercosur, με τις οποίες η Ένωση έχει σε ισχύ σημαντική εμπορική συμφωνία, εμφανίζονται ως οι νέοι παγκόσμιοι διατροφικοί πυλώνες, ενώ το φλερτ με τον Καναδά, άλλον παγκόσμιο διατροφικό κολοσσό, θα διασφαλίσει περαιτέρω το ήδη ακμάζον εμπόριο τροφίμων και αγροτικών προϊόντων μεταξύ των δύο πλευρών.
Με την οπτική αυτή, τώρα ήλθε και η σειρά άλλων κλάδων και περιοχών να στηριχθούν. Η ζωή στις πόλεις που διαμένει πια και η μεγάλη πλειοψηφία των Ευρωπαίων, έχει γίνει πολύ δύσκολη. Η καθημερινότητα χρειάζεται σημαντική ενίσχυση για να είναι κάτι ανάλογη αυτής που ξέραμε ή που ήταν παγκόσμιο πρότυπο.
Με κυρίαρχο, αλλά όχι μοναδικό, το θέμα της στέγης, οι ανάγκες για μέγα-επενδύσεις είναι επιτακτική. Οι συγκοινωνίες, η πολιτική προστασία, η ζωή με καύσωνες και πλημμύρες, η υγεία, η περίθαλψη, η τρίτη ηλικία, η δημογραφική πολιτική, χρειάζονται εκσυγχρονισμό και αναβάθμιση, δηλαδή χρήματα
Η βιομηχανία αγροτικών μηχανημάτων στο προσκήνιο
Από την άλλη, είτε συμφωνούμε είτε διαφωνούμε, έχουμε εμπλακεί σε ένα κλίμα πολεμικής προετοιμασίας, κι αυτό κοστίζει πολύ, πάρα πολύ. Είχαμε εντοπίσει εδώ στον insider.gr, ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία βαρέων αγροτικών μηχανημάτων, υπό το βάρος της δραματικής υποχώρησης της ζήτησης από την πρωτογενή παραγωγή, είχε αρχίσει να στρέφει το ενδιαφέρον της προς την πολεμική βιομηχανία.
Σήμερα, δύο χρόνια μετά, φαντάζει λογικό, ότι θα μετακινηθούμε σε μια όχι αμιγώς πολεμική βιομηχανία, αλλά σε μια κατάσταση όπου μέρος της παραγωγής θα απευθύνεται στην αγορά και μέρος στον στρατό. Για να ολοκληρωθεί όμως αυτή η πορεία, χρειάζεται κρατική στήριξη. Σε κάθε περίπτωση, τα κεφάλαια που απαιτούνται είναι πολλά.
Με την ευκαιρία αυτή, κάποιοι κλάδοι της πρωτογενούς παραγωγής και περιοχές της υπαίθρου που βρίσκονται εργοστάσια ή άλλου είδους εγκαταστάσεις θα ευεργετηθούν. Όπως παλαιότερα φωνάζαμε ότι θα δοκιμαστούν περιοχές που κλείνουν εργοστάσια αγροτικών μηχανημάτων, τώρα θα λέμε για ανάκαμψη περιοχών που αναπτύσσονται πολεμικές εφαρμογές πρώην αγροτικής βιομηχανίας. Ουδέν κακόν αμιγές καλού…ακόμη κι εάν πρόκειται για πόλεμο!
Υπό το βάρος των εξελίξεων, φαίνεται ότι άλλες οπτικές επί του θέματος δεν εμφανίζονται πειστικές. Γιατί να συνεχιστεί για παράδειγμα η εισοδηματική ενίσχυση αγροτών και κτηνοτρόφων, την ώρα που τους χρειαζόμαστε σε άλλες δουλειές στις πόλεις; Γιατί να φροντίζουμε ένα τόσο εκτεταμένο δίκτυο επικοινωνιών, συγκοινωνιών, υγείας, εκπαίδευσης, πολιτικής προστασίας αφού οι τοπικοί πληθυσμοί μειώνονται συνεχώς;
Προχθές, στην κηδεία μια γιαγιάς σε ένα μικρό και σχεδόν εγκαταλελειμμένο χωριό πάνω στην παλαιά εθνική οδό Αθηνών Λαμίας, συζητούσαμε για το όριο ταχύτητας των 50 χλμ. σε οικισμούς. Το ερώτημα ήταν, αφού στο χωριό αυτό μένουν πια ελάχιστοι κάτοικοι που μένουν μέσα στα σπίτια τους, αξίζει τον κόπο να εφαρμόζουμε αυστηρά μέτρα προστασίας τους;
Κάποιοι έλεγαν ότι τα 50 χλμ. είναι αρκετά, κάποιοι άλλοι ότι είναι άσκοπος περιορισμός, αφού όποτε περνάς δεν βλέπεις άνθρωπο, «ας βάλουν κάγκελα εάν θέλουν να τους προστατεύσουν». Εάν σήμερα η συζήτηση είναι για τα όρια ταχύτητας, ένα άυλο θέμα, σκεφτείτε τι θα γίνει όταν η συζήτηση φτάσει στα ιατρεία, τα σχολεία και τις άλλες κοινωνικές υποδομές.
Πού βαδίζουμε ή πώς βαδίζουμε;
Και το κλασικό ερώτημα, τι θα γίνει, που θα πάει το πράγμα? Και άλλες φορές έμοιαζε ότι η επαρχία θα σβήσει κι όμως αναστήθηκε. Θυμηθείτε λίγο πριν την είσοδό μας στην τότε ΕΟΚ, τα χωριά ήταν πάλι άδεια και εγκαταλελειμμένα. Κι όμως αναστήθηκαν και πέρασαν 30 χρόνια ζωή χαρισάμενη. Γιατί να μη συμβεί και τώρα κάτι ανάλογο από άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία?
Το ζητούμενο, δεν είναι που θα πάει το πράγμα, αλλά εμείς τι θα κάνουμε μέχρι να δείξει που θα πάει το πράγμα. Η συγχώνευση του Ευρωπαϊκού αγροτικού Ταμείου στο περιφερειακό, μάλλον μας κλείνει το μάτι. Κάντε ισχυρούς Δήμους και Περιφέρειες, διεκδικείστε χρήματα, εγκατάσταση επιχειρήσεων, προωθείστε την καινοτομία και ευεργετηθείτε από τη νέα κατάσταση, όσο φυσικά επιτρέπουν τα πράγματα.
Όταν λένε οι μεγάλοι της ΕΕ, αύξηση κονδυλίων για την άμυνα, δεν προσδιορίζουν προς το παρόν άλλες λεπτομέρειες. Το που θα εγκατασταθεί μια νέα βιομηχανία που σχετίζεται με τον τομέα αυτόν, είναι ακόμη ανοικτό. Φυσικά προτεραιότητα έχουν περιοχές που υπάρχει ήδη ισχυρό έρισμα, τεχνικό, παραγωγικό, τεχνολογικό και ανθρώπινο. Αλλά θα προκύψει και ζήτηση για νέες εγκαταστάσεις.
Επισκεπτόμενος παλαιότερα εργοστάσιο παραγωγής τρακτέρ στην κεντρική Ευρώπη, οι δοκιμές γίνονταν σε ένα ασφυκτικό προαύλιο χώρο, ανάμεσα σε ελαστικά. Μας είπαν τότε, ότι η έλλειψη χώρων στην περιοχή ήταν μεγάλη και για να βρουν ελεύθερο χώρο θα έπρεπε να μετακινήσουν το κέντρο δομικών πολλά χιλιόμετρα. Εάν μεγαλώσει όμως το εν λόγω εργοστάσιο προσθέτοντας (δυστυχώς) και πολεμικές δραστηριότητες, θα αναγκαστεί να το κάνει. Κάποιοι θα ευεργετηθούν, γιατί να μην είναι ο δικός σας Δήμος;
Οι ισχυροί Δήμοι και άλλοι φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης, θα παίξουν σημαντικό ρόλο στις νέες εξελίξεις. Παρέχοντας διευκολύνσεις, εκπαιδεύοντας κόσμο, διαθέτοντας μέσα και ότι άλλο χρειάζεται για να γίνει μια νέα επένδυση, ενισχύοντας την καινοτομία. Δεν θα θέσουμε το ερώτημα, εάν είμαστε έτοιμοι για ένα τέτοιο άλμα, διότι θα είναι σαν να διαβάζουμε ανοικτό βιβλίο.
Θα ήταν όμως ευχής έργο εν όψει των επερχόμενων εθνικών εκλογών και των σε 2 χρόνια δημοτικών εκλογών, να τοποθετηθούν όλοι οι ενδιαφερόμενοι να αναλάβουν δημόσια πόστα επί του θέματος: τι θα γίνει πια με τους Δήμους μας; Θα συνεχίσουν να ασχολούνται μόνο με τα σκουπίδια και την διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων ή με τα σύγχρονα προβλήματα του πολίτη υπό το νέο πρίσμα των χρηματοδοτικών ανακατατάξεων; Η με άλλες ξεκάθαρες κουβέντες, τι θα γίνει με τον Καλλικράτη, μας ικανοποιεί ή όχι;
πηγή:insider.gr
